تبلیغات
مجله علمی تفریحی سرگرمی گیلاس - مطالب ابر نیوساینتیست
مجله علمی تفریحی سرگرمی گیلاس
بازدید : مرتبه
تاریخ : دوشنبه 16 اسفند 1389
محققان دریافته اند موشهای نوزاد می توانند قلبهای شکسته و آسیب دیده خود را ترمیم کنند، عملکردی که در دوران بزرگسالی موشها غیر ممکن می شود و در عین حال می تواند در درمان اختلالات قلبی در انسانها تاثیرگذار باشد.

به گزارش خبرگزاری مهر، برخی از ماهی ها و دوزیستان مانند زبرافیشها پس از آسیب دیدن بافت قلبی می توانند در طول حیات خود بافتهای جدید و ترمیمی تولید کنند، در حالی که پستانداران بالغ از انجام این کار عاجزند و تنها جنین پستانداران هستند که می توانند به ترمیم بافتهای آسیب دیده خود بپردازند.

محققان دانشگاه تگزاس به منظور بررسی این پدیده پس از متولد شدن جنین پستانداران مطالعات خود را بر روی نوزاد موش آغاز کردند. آنها 15 درصد از بطن چپ قلب موشی یک روزه را برش دادند و زمانی که پس از 21 روز تمامی قلب موش خارج شد محققان مشاهده کردند 99 درصد از جراحت ایجاد شده ترمیم شده است.

بررسی های بعدی نشان داد عملکرد قلبهای ترمیم شده موشهای نوزاد با  قلبهای سالم و دست نخورده موشها هیچ تفاوتی نداشته و به همان خوبی است. اما زمانی که همین عملیات بر روی قلب موشی 7 روزه انجام گرفت، قلب ترمیم نشد و محققان دریافتند قدرت التیام بخشی جراحات در موشها در این سن از بین می رود.

هنوز مشخص نیست این فرایند ترمیمی به چه شکل رخ می دهد اما مشاهده میکروسکوپی سلولهای قلب موش یک روزه نشان داد این سلولها پس از آسیب دیدگی به تقسیم خود ادامه می دهند اما این روند در سلولهای قلب موش 7 روزه متوقف می شود.

این احتمال وجود دارد که قلب نوزادان انسان نیز از چنین ویژگی برخوردار باشد زیرا به گفته محققان شواهدی وجود دارد که نشان می دهد آسیبهای وارد شده به قلب نوزادان به تدریج از بین می رود و اثری از آن به جا نمی ماند و این می تواند به آن معنی باشد که نوزاد انسان نیز از قابلیت ترمیم جراحتهای قلبی برخوردار است.

بر اساس گزارش نیوساینتیست، دانشمندان اکنون در تلاشند چگونگی این فرایند ترمیمی در قلب موشهای نوزاد را دریابند به این امید که بتوانند درمانی را برای قلبهای آسیب دیده انسانها بیابند.




طبقه بندی: پزشکی،  زیست شناسی، 
برچسب ها: موشهای نوزاد، زبرافیشها، بافت قلبی، جنین پستانداران، دانشگاه تگزاس، نیوساینتیست، قلبهای شکسته، قلب شکسته، ترمیم بافت قلب، ترمیم قلب، بیماری قلبی، ترمیم سلولهای قلب، سلولهای قلب، نوزادان انسان، قلبهای آسیب دیده انسان، قلب آسیب دیده انسانه، قلب آسیب دیده انسان،
ارسال توسط علی
بازدید : مرتبه
تاریخ : سه شنبه 23 آذر 1389

کشفی جدید بیانگر این رویداد است که در سیر تکاملی اندامهای بدن جانداران، پوست اولین بخشی است که تکامل یافته است.

کشفی که حتی در اسفنجهای دریایی نیز حقیقت داشته و نشان می دهد تفکیک بخشهای درونی از بیرونی در بدن جانداران چند سلولی در تکامل آنها بسیار حیاتی بوده است.

 

محققان از دهه 1960 دریافتند که اسفنجهای دریایی از لایه ای خارجی از سلولها یا غشای خارجی برخوردار است اما از آنجایی که این جانداران از ژنهایی که مولکولها را به سمتهای خارجی بدن هدایت کنند برخوردار نیستند، محققان همواره این غشای خارجی را عضوی غیر کاربردی تصور می کردند.

 

اما اکنون محققان دانشگاه آلبرتا در کانادا وجه دیگری از این رویداد را نمایان کرده اند. زمانی که این محققان اسفنجهای مسطح را بر روی غشایی نازک در حالی که لایه ای از آب بالا و پایین آن را فرا گرفته بود، کشت دادند دریافتند غشای خارجی باعث می شود برخی از سلولها بیرون از بدن جاندار باقی بمانند. گاه این غشا طی سه ساعت تنها به 0.8 درصد از سلولها اجازه ورود به بخشهای داخلی را می داد.

 

اسفنجها اولین جانداران چند سلولی جهان هستند و از این رو این یافته می تواند به آن مفهوم باشد که حیاتهای پیچیده نیز در روند تکامل ابتدا پوست را تشکیل داده اند زیرا در ادامه از این لایه به عنوان محافظی برای نگهداری از بخشهای درونی بدن از محیط اطراف استفاده می کرده اند.

 

در نتیجه سلولهای درونی می توانند بدون وجود هیچ مزاحمی برای یکدیگر سیگنالهای شیمیایی ارسال کنند تا اندامهای پیچیده تر درونی شکل بگیرند.

 

بر اساس گزارش نیوساینتیست، محققان دانشگاه کالیفرنیا باور دارند این یافته نشان می دهد اسفنجها در واقع اجداد اولیه دیگر حیوانات بوده اند و نه گروهی فرعی از خانواده آنها.




طبقه بندی: دیرینه شناسی،  زیست شناسی، 
برچسب ها: تکامل، اسفنجهای دریایی، دانشگاه آلبرتا، نیوساینتیست، ژن اسفنج، جانداران چند سلولی، سیر تکامل پوست،
ارسال توسط علی

آخرین مطالب
نظر سنجی
دانشمندان مورد علاقه خود را انتخاب کنید(یک یا چند تا)











داغ داغ
امکانات جانبی